است : چون حكومت و رياست با مرد است نفقه يعنى حقوق زن با مرد است آنچنان كه مخالفين مىگويند كه چون مرد مالك زن است خرج مملوك خود را مىدهد يا نه ، اين دو مصلحت مجموعاً به يكديگر مربوط مىباشند ، اگر هركدام نبود ديگرى هم نبود ، هيچ كدام علت ديگرى نيست بلكه دوچيز است كه بايد تقسيم شود : رياست و واجب النفقه بودن يا مرد رئيس باشد و زن واجب النفقه و يا برعكس ، زن رئيس باشد و مرد واجب النفقه . ظاهراً آيهء قرآن اين است كه نفقه ملاك مستقلى دارد و رياست تا اندازه اى تابع اوست ، يعنى رياست به ملاك دو چيز است : يكى لزوم ايجاد قدرت در داخل خانواده و اصلحيت مرد و ديگرى وجوب انفاق بر مرد به ملاك اينكه او به زن نيازمند است . بعلاوه ، ضمناً تقسيم قدرت هم شده است ، زيرا مكرر گفته‌ايم كه از لحاظ طبيعى قدرت جسمانى و هيمنهء آمريت با مرد است و قدرت جاذبى و تسخيرى با زن . به مرد حق داده شده از حق طبيعى خود استفاده كند و زن طبعاً حق دارد از حق طبيعى خود استفاده كند و مىكند . عملًا مردان بيشتر محكوم زنان خود هستند . طفل و مادر : 9 . گفت موسى را به وحى دل خدا كاى گزيده دوست مىدارم تو را گفت چه خصلت بوداى ذوالكرم موجب آن تا من آن افزون كنم گفت چون طفلى به پيش والده وقت قهرش دست هم بر وى زده خود نداند كه جز او ديّار هست هم از او مخمور و هم از اوست مست مادرشگر سيليى بر وى زند هم به مادر آيد و بر وى تند از كسى يارى نخواهد غير او اوست جمله شر او و خير او